En definición de Montalbano, tambasiàre: pasear de cuarto en cuarto sen propósito definido, ocupándose en miudezas
Mostrando entradas con la etiqueta beleza. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta beleza. Mostrar todas las entradas
10/4/18
19/3/12
Apenas un instante...
É apenas unha luz presentida, un instante, un aviso de que "aí" hai algo, e entón enfoco e oprimo o disparador... Non é perfecta seguramente, pero é unha percepción miña detida no tempo... esa conexión con outras imaxes vividas, esas asociacións ás veces ocultas, ás veces evidentes para min xa desde o inicio... Neste caso foi a nube reflectida na auga a que me moveu a disparar, pero agora vexo esas árbores trémulas e paréceme unha pintura, unha acuarela na lámina de auga do río Ulla, a recoller a luz da tarde... e non me decepciona...
12/2/12
Granada - II
Foron días para camiñar e vivir a beleza, a historia, a "lectura en familia", a amizade, o traballo... compartir soños, querencias e proxectos... e Granada era un fervor de xente polas rúas e unha serra nevada vixiando...
23/1/12
O son da auga. Granada I
9/1/12
7/1/12
Barcelona, xaneiro 2012 - I
Hai cidades nas que a ollada se enche de cousas fermosas... máis aló do tópico, Barcelona garda espazos de luz e espazos de sombra nunha porcentaxe asombrosa. Unha non pode senón percorrela comparando á burguesía que a fixo medrar e ser o que hoxe albiscamos, coas xentes que non fixeron máis que destruír patrimonio paisaxístico a estoutro lado do mapa... sen apenas deixar nada digno ou orixinal tralo seu paso, logo de explotar ben explotados os recursos e a quen traballou para eles.
18/12/11
Outono na Ribeira Sacra - II
11/12/11
7/9/11
Apenas un fío...
4/9/11
Luz de setembro
17/7/11
Felicidade
Descubro o blog de Alicia Varela... unhas ilustracións exquisitas. Un placer as súas mulleres, as súas mulleres lectoras, especialmente.
26/6/11
A triloxía de Rosalie Blum
Un agasallo para os ollos, unha exquisitez que botarse á boca... uns libros para ter e revisar, como se teñen os bos poemarios. Porque esta Camille Jourdy, tan nova ela, afonda nos mundos da soidade e das relacións na sociedade actual, dunha forma tan lúcida, tan divertida... porque ten unha mirada tan incisiva e á vez tan doce, tan tenra... Porque se len con avidez, e deixan ganas de máis, de máis... Porque é un exemplo da boa literatura que se está a editar en cómic...
4/5/10
19/2/09
5/5/08
Qué descansada vida...
4/1/08
Sobre a beleza
Suscribirse a:
Entradas (Atom)
