Un agasallo para os ollos, unha exquisitez que botarse á boca... uns libros para ter e revisar, como se teñen os bos poemarios. Porque esta Camille Jourdy, tan nova ela, afonda nos mundos da soidade e das relacións na sociedade actual, dunha forma tan lúcida, tan divertida... porque ten unha mirada tan incisiva e á vez tan doce, tan tenra... Porque se len con avidez, e deixan ganas de máis, de máis... 
Acabo de ler este "El caso del velo", vivamente recomendado polos meus "asesores" en banda deseñada, Mayte e Nanú.... Paréceme que este cómic tería que estar, obrigatoriamente, en todos os centros de ensino (ocórrenseme outras institucións nas que tamén deberían lelo de forma obrigatoria). Tería que poñerse como condición para aprobar as oposicións de Primaria ou de Secundaria (o mesmo que ver a cuarta temporada de The Wire).
Día de lectura "negra". Remato de ler o primeiro título de Maj Sjöwall e Per Wahlöo, parella precursora, ao parecer, dos autores suecos de novela negra que me teñen quitado o sono nos últimos dous ou tres anos (e me teñen dado tantas satisfaccións). Roseanna lina dun "trago", pero gustándoa nos detalles: chanclos!!! daquela (principios dos 60) os suecos empregaban chanclos nos días de chuvia...impresionante, cantas lembranzas grises me trouxo a palabra... e non había móbiles, as comunicacións facíanse por teléfono fixo e desde cabinas... non había correo electrónico e os envíos desde EEUU - Suecia tardaban 10 días... ou sexa, outro mundo... eso o len os que teñen menos de trinta anos e non o entenden!!! Pero eu disfruteina ben...