Era un día luminoso de comezos de setembro, nordés soprando forte e limpando a atmosfera, temperatura alta. Aínda era verán, ese verán estraño no que agardabamos saír da pandemia e retomar as nosas vidas en suspenso.
En definición de Montalbano, tambasiàre: pasear de cuarto en cuarto sen propósito definido, ocupándose en miudezas
Mostrando entradas con la etiqueta nenos. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta nenos. Mostrar todas las entradas
4/12/20
Nostalxia de luz
11/8/07
Xogo simbólico
Entre Samos e Triacastela, un pobo á beira da estrada.... fermosísima arquitectura popular en abondono, destrozos, "feísmo" en estado puro... e a carón dunha fermosa porta cangada de anos, o sinal dun neno, dunha nena???, que xoga e medra nun país que xa non é.... Xuro por Santa Catalina de Siena, se fai falta, que non é unha perfomance.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)